लगबग लगबग

लगबग लगबग दार उघडशील आता अधिरशा ओढीने...
लगबग लगबग दार उघडशील आता अधिरशा ओढीने... 
जरा पाणीया डोळ्याने अन्...जरा हासऱ्या चेहऱ्याने....! 
लगबग लगबग दार उघडशील आता अधिरशा ओढीने...

चेहऱ्यावरती क्षमस्व घेऊन दारी उभा मी थकलेला....
आणि तुझा चेहरा जणू की चंद्र घनातुन लपलेला.....
सोळा साऱ्या कळा जागतील...सोळा साऱ्या कळा जागतील....अवघ्या एका खोडीने......
लगबग लगबग दार उघडशील आता अधिरशा ओढीने..

किणण हलावा लोलक हलके...नेत्रांमधला ओझरता...
पुन्हा राहशील दूर उभी तू पूर आतला ओसरता....
वेड लावुनी रुसशील म्हणशील......"वाट पाहिली वेडीने..."
लगबग लगबग दार उघडशील आता अधिरशा ओढीने....

संदर्भांचे अर्धे गाणे आता व्हायचे घे पुरते...
ना रहायचे पुन्हा निमंत्रण गाव व्हायचे गजबजते...
सांधायाचा पुनःश्च सेतू...जोडीने तडजोडीने.....
लगबग लगबग दार उघडशील आता अधिरशा ओढीने....

ऊन सावली मिठीत येईल...दिठित येईल जाग नवी..
जागी होईल तुझ्यात कविता...आणिक माझ्यातील कवी..... 
गोष्ट सुरु ही रुष्ट परंतु.....संपायची गोडीने.....
लगबग लगबग दार उघडशील आता अधिरशा ओढीने....

लगबग लगबग दार उघडशील आता अधिरशा ओढीने.... 
जरा पाणीया डोळ्याने अन्...जरा हासऱ्या चेहऱ्याने -

- संदीप खरे

अंगणी माझ्या मनाच्या

अंगणी माझ्या मनाच्या मोर नाचू लागले
दाटुनी आभाळ आले मेघ बरसू लागले
अशा चिंब ओल्या क्षणी
पुकारे तुझी साजणी !

चांदीची ही थेंब फुले या माळुनी येती सरी
आणि मातीच्या गंधाने भरती सरसर घागरी
धुंद नाचते उन्मनी
पुकारे तुझी साजणी !

गार वारा मन भरारा शिर्शिरी देही उठे
हा असा पाऊस आणि मी तुला शोधु कुठे
खोड ही तुझी रे जुनी
पुकारे तुझी साजणी !

-  चंद्रशेखर सानेकर

फिटे अंधाराचे जाळे

फिटे अंधाराचे जाळे झाले मोकळे आकाश
दरीखोऱ्यांतून वाहे एक प्रकाश प्रकाश

रान जागे झाले सारे पायवाटा जाग्या झाल्या
सूर्य जन्मता डोंगरी संगे जागल्या सावल्या
एक अनोखे लावण्य आले भरास भरास

दंव पिऊन नवेली झाली गवताची पाती
गाणी जुनीच नव्याने आली पाखरांच्या ओठी
क्षणापूर्वीचे पालटे जग उदास उदास

झाला आजचा प्रकाश जुना कालचा काळोख
चांदण्याला किरणांचा सोनसळी अभिषेक
सारे रोजचे तरीही नवा सुवास सुवास

साऱ्या रंगावर आली एक सोनेरीशी झाक
भिडे काळजाला थेट निळ्या क्षितिजाची हाक
तुझ्या नसण्याची कळ गेली तळास तळास

- सुधीर मोघे

पाऊल पडते अधांतरी !

उरात धडधड सुरात होते श्वास चुकवितो ताल परि
कशी सावरू तोल कळेना- पाऊल पडते अधांतरी !

कशी मोहिनी केली कोणी मलाच माझे ना कळते
मनात माझ्या फुलून अलगद फूल प्रीतिचे दरवळते
एक अनावर ओढ फुलविते गोड शिर्शिरी तनूवरी
कशी सावरू तोल कळेना- पाऊल पडते अधांतरी !

आठवणींच्या हिंदोळ्यावर होऊनि हळवे मी झुलते
कणाकणांतून इथल्या वेडा जीव गुंतला सोडवते
आनंदाचा घन पाझरतो गहिवर दाटून येई उरी
कशी सावरू तोल कळेना पाऊल पडते अधांतरी !

स्वप्न म्हणू की भास कळेना आज... मी बावरते
प्रीत जणू रेखीत तुझ्या मिठीत, मी मोहरते
हात दे रे हातात राहू दे साथ, जन्मांतरी.... जन्मांतरी !

 

-  गुरु ठाकूर

मनातल्या मनात मी

मनातल्या मनात मी तुझ्यासमीप राहतो !

तुला न सांगता तुझा वसंत रोज पाहतो !

असेच रोज नाहुनी
लपेट उन्ह कोवळे,
असेच चिंब केस तू
उन्हात सोड मोकळे
तुझा सुगंध मात्र मी इथे हळुच हुंगतो !

अशीच रोज अंगणी
लवून वेच तु फुले,
असेच सांग लाजुनी
कळ्यांस गूज आपुले;
तुझ्या कळ्या,तुझी फुले इथे तिपुन काढतो !

अजून तू अजाण ह्या,
कुवार कर्दळीपरी;
गडे विचार जणत्या
जुईस एकदा तरी ;
“दुरुन कोण हा तुझा मरंद रोज चाखतो?”

तसा न राहिला अता
उदास एकटेपणा;
तुझी रुपपल्लवी
जिथे तिथे करी खुणा;
पहा कसा हवेत मी तुझ्यासवे सळाळतो !

- सुरेश भट

काळ्या मोत्यांपरी

काळ्या मोत्यांपरी नेत्र हे ! ओठ माणकांपरी !
सुवर्ण ओतुन घडली काया ! कुंतल रेशीमसरी !

संगमर्मरी पोट नितळसे ! घट मोहाचे वक्षी !
अवघड वळणे घेवुन फिरली तारुण्याची नक्षी !!

वळणावळणावरी चोरटे नेत्र पाजळून जागे
आणि तनुवर मिरवित खजिना तुला फिरावे लागे

असे दागिने जडले बाई मोलाचे तव देही
जन्मभराची जोखीम झाली ! कुणा कल्पना नाही !!

- संदीप खरे